Chemtrails in de media

Terwijl de media allerlei doemverhalen over het milieu brengen, sluit de wereld de ogen voor chemtrails. Volgens een groeiende groep onderzoekers is dit een geheim milieuwapen van de NAVO, met als doel de ozonlaag te dichten. Er zouden echter niet mis te verstane bijwerkingen optreden: enorme schade aan volksgezondheid en – hoe frappant! – het milieu.

Op een zonnige februarimiddag sieren kilometerslange condensstrepen de hemel boven de Veluwe. De witte strepen vermengen zich langzaam met de blauwe lucht, maar blijven al met al zo’n drie kwartier duidelijk zichtbaar. Voor de doorsnee burger biedt dit beeld niets nieuws, zo’n witte pluim geeft ons Nederlandse wolkenlandschap een extra signatuur, aldus een plaatselijke VVV-medewerkster. Maar voor ingewijden is dit waarschijnlijk geen gevaarloze condensstreep (contrail) maar een uiterst giftige chemtrail. De luchtmachten van verschillende NAVO-landen zouden, zo luidt hun verhaal, zonder instemming van democratische bestuursorganen een onzichtbaar schild tussen de hemel en aarde sproeien, met als doel de gaten in de ozonlaag te dichten zodat het broeikaseffect effectief kan worden bestreden.

Chemtrails zijn onderdeel van het zogenaamde Shield-project, waarvan de kosten in de miljarden dollars lopen. Volgens deskundigen moet een constante, mondiale en massale sproei van een stof, uitgevonden door David Chang en I-Fu Shih en onder andere bestaand uit bariumzout en aluminium, de opwarming van de aarde tot zo’n 85 procent van het huidige niveau terugbrengen. In 1991 ontving het wetenschapperduo het VS-patent (Welsbachpatent) voor hun vinding.

Het op wereldschaal sproeien van het goedje werd onder meer krachtig aanbevolen in de ruim duizend pagina’s tellende ‘Policy Implications of Greenhouse Warming: Mitigation, Adaptation and the Science Base’ van de National Academic for Science van de VS, een studie die in 1992 werd afgerond maar om onverklaarbare redenen pas in 2000 in de openbaarheid kwam. De makers stellen een serie technieken voor die het zonlicht, vanwege de gaten in de ozonlaag, afblokken. De beste manier daartoe, aldus de studie, is het in de stratosfeer sproeien van reflecterende stoffen zoals bariumzout en aluminium.

Eenmaal in hoge luchtlagen verspreidt, oxideert dit in bariumoxide, hetgeen de eigenschap bezit zich met kooldioxide, de allergrootste aardeopwarmer, te mengen. Doordat de kooldioxideconcentratie afneemt zou op den duur de opwarming van de aarde dalen, zeker als het barium met aluminiumpulver oxideert waardoor tussen de atmosfeer en de stratosfeer artificieel ozon tot ontwikkeling komt. In 2001 juichte ook het 3000 wetenschappers tellende International Panel on Climat Change (IPCC) van de VN de inzet van chemtrails in een rapport toe.

Tegengeluiden waren er ook. Dennis Kucinch, oud-presidentskandidaat voor de Democraten en huidig congreslid van Ohio, wees tijdens een symposium in 1999 op de rol die chemtrails spelen in de geheime ruimtewapenprogramma’s van het Pentagon. In 2001 trachtte hij tevergeefs de Space Preservation Act door het Amerikaanse congres te krijgen. Zijn voorstel mikte op een verbod van zowel alle mogelijke ruimtewapens als dat van chemtrails, die er voor zorgen dat de kracht van militaire radar- en radiogolven toeneemt.

Daarnaast benadrukt hij de enorme schaduwkanten van chemtrails, zoals het feit dat er kunstmatige wolken ontstaan, die droge windstormen veroorzaken die gepaard gaan met enorme bliksemschichten. In de klimatologische geschiedenis zijn deze stormen uniek, maar het is opvallend dat ze de laatste jaren zo’n twintig maal in Zwitserland zijn gesignaleerd, waar volgens ingewijden veel wordt gesproeid. Verder waren er in 2004 in het Alpenland de meeste wolkeloze dagen van de afgelopen vier jaar en, toeval of niet, blauwe compleet wolkenvrije hemels worden toegeschreven aan chemtrails.

De journalist Gabrel Setter citeert in het Duitse blad Raum & Zeit bronnen die stellen dat er in de Zwitserse lucht zevenmaal zoveel barium zit als gebruikelijk. Barium verzwakt de spieren, inclusief die van het hart. Aluminium – ook een ingrediënt van chemtrails - dat wordt ingeademd, tast vrijwel direct de hersenen aan en kan leiden tot Alzheimerachtige symptomen. Andere gevolgen voor de volksgezondheid zijn neusbloedingen, ademnood, hoofdpijn, evenwichtsstoornissen, chronische moeheid, astma, geheugenverlies, toename van griepepidemieen. Volgens het Amerikaanse Center for Disease Control is recent het radioactieve thorium in de chemtrails ontdekt, een stof die kankers, onder meer leukemie, veroorzaakt.

Aangezien chemtrails vooral in Duitstalige landen en in Noord-Amerika worden gezien, vinden daar de meeste debatten tussen non-believers en believers plaats. Maar talloze foto’s van witte pluimen in het Nederlandse luchtruim zetten ook meer en landgenoten aan het denken, zoals de Rotterdamse ingenieur Charles Claessens, host van www.milieuziektes.nl. “Volgens de Club van Rome, de denktank uit de jaren ‘70 die plannen maakte voor de toekomst, biedt de aarde hooguit plaatst aan vier miljard mensen. Er zijn er dus momenteel drie miljard te veel.

Chemtrails is het gif dat de wereldbevolking decimeert”, schampert hij. Er zijn believers die hierin een masterplan zien van de VS. Volgens hen voert Het Witte Huis een geheime agenda, ook op het gebied van milieu trekken ze hun eigen plan. Terwijl andere wereldleiders elkaar onlangs na jarenlange onderhandelingen achter het Kyoto-verdrag hebben geschaard, doet het Amerika van George W. Bush daar lekker niet aan mee. Zijn oplossing voor het milieuvraagstuk – lees: de overbevolking - is vele malen goedkoper en eenvoudiger dan de complexe maatregelen die de ondertekenaars van het Kyoto-verdrag de komende jaren moeten uitvoeren: chemtrails sproeien.

De Amerikaanse welvaartseconomie met zijn zware olie-, auto- en wapenindustrie kan daardoor op de oude voet doorgaan, de doorsnee Amerikaan, die jaarlijks achtmaal zoveel energie verbruikt als de doorsnee Europeaan, hoeft zijn verkwistende leefstijl niet op te schop te nemen, en in een moeite door scoort de VS ook nog een extra concurrentievoordeel. In tegenstelling tot Europese vervuilers hoeven de Amerikaanse bedrijven geen hoge milieukosten op te hoesten. “Waardoor de Amerikaanse economie aan kracht wint en de Nieuwe Wereldorde van Bush en consorten weer dichterbij komt”, concludeert Claessens.

Een chemtrailholocaust, het klinkt cru en misschien ook wat vergezocht. Anderzijds: nemen we de uitspraak van oud FBI-directeur J. Edgar Hoover, die maandelijks boven dit artikel prijkt in gedachten, dan zou het wel eens angstaanjagend waar kunnen zijn. Maar harde bewijzen zijn er niet. Laten we daarom eens teruggaan naar de basis: hoe vindt de bevoorrading van de chemtrails sproeiende vliegtuigen eigenlijk plaatst? Ook daarvoor ontbreken tot op de dag van vandaag de bewijzen, al wordt er wel flink over gesteggeld.

In Zwitserland is over het onderwerp onlangs een vraag in de Bundesrat gesteld, die werd doorgespeeld naar het Bundesamt fur Umwelt, Wald und Landschaft (BUWAL). De discussie was aangezwengeld door Franz Weber, een gezaghebbende Zwitserse milieuactivist. Het BUWAL ontkende zelfs glashard – ondanks talloze verklaringen van het tegendeel - dat er werd gesproeid en stelde dat het Zwitsers luchtruim tot een hoogte van zo’n 20 kilometer zorgvuldig wordt bewaakt. Geheimzinnigheid alom dus.

En dat is in Nederland niet anders. Wat dan te denken van het verhaal - te lezen op www.nulpunt.net - van een Nederlandse vliegtuigmonteur die zich omschrijft als een ‘bezorgde burger’ en graag anoniem wil blijven. Hij meldt dat hij in 2003 tijdens reparaties van het afvalafvoersysteem van een vliegtuig meer tanks, pompen en pijpen aantreft dan er moeten zijn. Hij kan in de computer geen van deze spullen achterhalen. Zijn wantrouwen wordt gevoed door de afwerende reacties van collega-monteurs en leidinggevenden die hem erop wijzen zich niet met andermans zaken te bemoeien.

Uiteindelijk wordt hij vanwege zijn nieuwsgierigheid geschorst. Hij wordt sindsdien door onbekende leidinggevenden voortdurend ‘in de gaten gehouden’. Ook zijn emailverkeer thuis wordt door ‘hen’ gecontroleerd. Vandaar zijn verzoek om anoniem te blijven. Op de vraag hoe chemtrails aan boord komen, zegt hij het volgende: “Ik vermoed dat ze daarvoor zogenaamde honey trucks inzetten. Dit zijn vrachtwagens die het afval legen van de afvaltanks van de toiletten. De luchtvaartmaatschappijen besteden deze taak meestal uit en niemand komt in de buurt van deze vrachtwagens.

Terwijl de jongens de afvaltanks legen, vullen ze de tanks van het sproeisysteem. Ze kennen de vliegroute van de vliegtuigen, zodat ze waarschijnlijk de controle-unit programmeren om te sproeien wanneer het vliegtuig na een tijdje een bepaalde hoogte heeft bereikt. De sproeiopeningen in de valse statische buizen zijn zo klein, dat niemand in het vliegtuig iets kan zien.” Woordvoerders van Zestienhoven en Schiphol ontkennen in alle toonaarden dat dergelijke activiteiten zich op hun luchthaven afspelen.

Tijdens een vragenrondje of er chemtrails in Nederland voorkomen stuiten we op een muur van onwetendheid. “Chemtrails? Nog nooit van gehoord,” zegt VROM-voorlichter Wim van der Weegen. Thea Koot van Defensie vraagt of ik het woord chemtrails eerst wil spellen. Als ik haar daarna inlicht over de vele internationale publicaties die met name de gevaren voor de volksgezondheid benadrukken, spreekt Koot me op plotsklaps moederlijke toon toe. “Ach meneer, dat zijn gewoon condensstrepen van een vliegtuig. Die trekken binnen enkele seconden weg.”

“Dat klopt”, zucht ik. “Reguliere contrails trekken al na enkele seconden weg. Maar dat is juist het punt, de strepen die met chemtrails worden aangeduid zijn vele malen dikker dan reguliere condensstrepen en ze blijven soms urenlang in de lucht hangen. Hoe kan dat?”
Ze wijst me door naar Marjolein Wenting van Luchtverkeersleiding Nederland. Zij zegt wel drie keer dat ze de term ‘chemtrails’ niet mag gebruiken. De vraag “Van wie dan niet?” beantwoordt ze met een bits: “We houden het vanaf nu gewoon op contrails.” Wenting verklaart het fenomeen als volgt: “Als vliegtuigen op grote hoogte vliegen ontstaan witte luchtwervelingen aan de uiteinden van de vleugels.” Maar dan zou je in de lucht twee parallel naast elkaar lopende strepen moeten zien, en dat is niet het geval. Ook haar verklaring is dus niet sluitend.

Woordvoerder Willem Schmid van Platform Nederlandse Luchtvaart, kent de discussies; hij is een non-believer. “Naarmate de lucht vochtiger wordt, blijven de condensstrepen langer zichtbaar.” Schmid mailt me een artikel die deze stelling nader uitlegt. ‘Het lijkt erop neer te komen dat een chemtrail niet meer is dan een contrail, overgoten met een saus van paranoia’, zo lezen we.
Ziyad Haik is een Canadese piloot van de Federal Express-luchtvloot, die twaalf jaar lang voor de Amerikaanse luchtmacht vloog.

Hij fotografeert als hobby condensstrepen. De laatste jaren ziet ook hij een opmerkelijke verdikking in de contrails voorkomen; begin dit jaar legde Haik dit de Canadese overheid voor. De vriendelijke standaardbrief van een medewerker van het ministerie van transport in Ontario komt er op neer dat Haik zich absoluut geen zorgen hoeft te maken. Dat de lucht steeds vaker op deze wijze wordt ‘beritst’, is het gevolg van het alsmaar toenemende luchtvaartverkeer, aldus het schrijven. Non-believers menen dat de dikke pluimen ook kunnen worden veroorzaakt door moderne vliegtuigmotoren, waarvan de uitstootgassen veel koeler zijn dan die van oudere motoren, en het temperatuurverschil is verantwoordelijk voor die dikke condensstrepen.

Cyrill Studer van Greenpeace Zwitserland geeft in een intern memo op 15 maart 2004, dat werd doorgespeeld aan Raum & Zeit, toe dat chemtrails bestaan, maar weigert er in de campagnes prioriteit aan te geven. Met woorden van gelijke strekking doen Greenpeace- Duitsland en -Nederland deze zaak af. Monika Griefahn, parlementslid van de Duitse SPD, voormalig Greenpeacebobo en acht jaar lang milieuminister onderstreept het bestaan van chemtrails, hoewel zij liever spreekt over geo-engeneering. “Maar het komt niet zo veel voor als menigeen vreest,” zegt ze.

Dat erkende instanties het fenomeen compleet negeren, onderstreept volgens complotdenkers de wereldwijde samenzwering die er achter steekt. Degenen die de waarheid aan het licht willen brengen, krijgen te maken met de vijf stappen bewerking van de waarheid - een beproefd afpoeiermechanisme - en die treedt bij dit onderwerp wel erg opzichtig in werking. Eerst geven de machthebbers hun pr-medewerkers de opdracht de waarheid botweg te ontkennen. Na dit ontkenningsbombardement treedt fase twee in werking: niet de boodschap maar de boodschapper wordt tot op het bot geridiculiseerd. De volgende stap is dat men de waarheid deels of zelfs helemaal toegeeft maar de betekenis ervan wordt gebagatelliseerd of botweg ontkent, van gevaar is geen sprake. Is de waarheidszoeker nog niet platgewalst dan wijzen de autoriteiten, vaak in een vertrouwelijke sfeer, op onbekende militaire doelen en zelfs op de nationale zekerheid.

Een variatie van deze bewerkingsformule onderging Anton Teuben van www.niburu.nl. Hij en zijn websitemedewerkers contacteerden de afgelopen drie jaar persvoorlichters van letterlijk alle politieke partijen; ze voerden gesprekken, hadden e-mail- en briefwisselingen, maar overal kreeg het Niburu-team nul op het rekest en/of ze werden belachelijk gemaakt. “Als je hoort met wat voor teksten ze ons afscheepten”, zegt Teuben. “Onvoorstelbaar. De persvoorlichter van Groen Links, Olaf van der Gaag, liet zelfs in een discussie ontvallen dat ‘het maar goed is dat er chemtrails zijn, hoe moet men anders het probleem van de groei van de wereldbevolking tegenhouden.’ Als je eenmaal in deze materie verdiept, vallen de schellen van de ogen. Je wordt je ervan bewust dat we met zijn allen worden vergiftigd. Een vrolijke gedachte is dat natuurlijk niet.

Bron: Penthouse Magazine van April 2005